Қисқача тавсифи
Мундариҷа
Иккинчи китобнинг биринчи боби
Бадавий, дағал ва қабилавий халқлар тамаддуни ва улар ҳаётида намоён бўлган ҳолатлар ҳақида
Биринчи бўлим. Бадавийлик (саҳровийлик, кўчманчилик) ва шаҳар ҳаёти (ўтроқ ҳаёт) аср-авлодларининг ҳаёт тарзи табиий экани ҳақида
Иккинчи бўлим. Араблар аср-авлодларининг хилқатда табиий бўлиши ҳақида
Учинчи бўлим. Бадавийлик (саҳро ва қишлоқ) ҳаёти ўтроқ (шаҳар) ҳаётдан қадимроқ бўлиб, ундан олдин ўтгани ва бадавий ҳаёт тамаддуни, аслида, шаҳар ҳаётига кўмакдош экани ҳақида
Тўртинчи бўлим. Бадавийлик аҳлининг шаҳар аҳлидан кўра хайрли ишларга мойил экани ҳақида
Бешинчи бўлим. Бадавийлик аҳлининг шаҳар аҳлига нисбатан шижоатга яқинроқ бўлиши ҳақида
Олтинчи бўлим. Шаҳар аҳлига нисбатан нохуш ҳукмлар гирдоби, улардаги ғайратни синдирувчи ва манфаатни кетказувчи омил экани ҳақида
Еттинчи бўлим. Бадавий (саҳро) аҳлининг асабияси кучли қабилалар бўлишлари ҳақида
Саккизинчи бўлим. Асабия фақатгина насабга боғланганда ёки шунинг маъносидаги ҳолатларда бўлиши ҳақида
Тўққизинчи бўлим. Очиқ насабга эътибор саҳро араблари (бадавий аъробийлари) ва шу каби дағал халқларда бўлиши ҳақида
Ўнинчи бўлим. Насаблардаги аралашув қандай содир бўлиши ҳақида
Ўн биринчи бўлим. Раҳбарликнинг ўз аслида доимо қавмнинг асабия аҳлидан бўлиши ҳақида
Ўн иккинчи бўлим. Асабия аҳлига раҳбарлик қилишнинг ўша қавм насабларидан ташқарида бўлмаслиги ҳақида
Ўн учинчи бўлим. “Байт” (аслзода) ва зодагонлик (оқсуяклик)нинг асл экани, асабия аҳлининг бу аслда ҳақиқий бўлиши ва бу аслнинг улардан бошқаларда (мас., шаҳар аҳлида) мажозан ва ўхшашлик билан бўлиши ҳақида. Зеро зодагонлик ва таг-туг (аслзодалик) фақат “хилал” (ўзлик, ўзига хослик хусусияти) билан бўлади.
Ўн тўртинчи бўлим. Аслзодалик ва зодагонликнинг хизматкор ва ҳунармандларда бўлиши, насаблари билан эмас, фақат хизматлари билан бўлиши ҳақида
Ўн бешинчи бўлим. Бир аср-авлоддаги аслзодаликнинг тўрт авлодда якунланиши ҳақида
Ўн олтинчи бўлим. Дағал халқлар ўзларидан бошқаларга устун келишга қодир халқлар экани ҳақида
Ўн еттинчи бўлим. Асабия борадиган ғоя – мулк
Ўн саккизинчи бўлим. Қабиланинг фаровон ва тўкин-сочин ҳаётга чўмиб кетиши подшоҳликка футур етишидан дараклиги ҳақида
Ўн тўққизинчи бўлим. Қабилага хорлик етиши ва ўзидан бошқаларга бўйсуниши подшоҳликка футур етишидан дарак экани ҳақида
Йигирманчи бўлим. Мақтовга сазовор ва мақтовга сазовор бўлмаган асл хусусиятларда рақобатлашиш подшоҳлик белгиларидан экани ҳақида
Йигирма биринчи бўлим. Қавм ёввойи бўлса, подшоҳлиги кенг бўлиши ҳақида
Йигирма иккинчи бўлим. Агар подшоҳлик умматнинг баъзи халқлари қўлидан чиқса, асабияси мустаҳкам бўлган бошқа халқ қўлига ўтиши лозимлиги ҳақида
Йигирма учинчи бўлим.Мағлублар доимо ғолиб томоннинг шиорлари, либослари, эътиқодлари ва бошқа ҳолатлари ва одатларига ўта эргашувчан бўлиши ҳақида
Йигирма тўртинчи бўлим. Халқ агар мағлуб бўлса ва ўзгалар мулкига айланса, уларга фано тезлашиши ҳақида
Йигирма бешинчи бўлим. Араблар фақат ҳимояси заиф халқларга устиворлик қилишлари ҳақида
Йигирма олтинчи бўлим. Араблар агар юртлар устида ғалаба қозонсалар, бу юртда харобалик жадаллашиши ҳақида
Йигирма еттинчи бўлим. Араблардаги подшоҳлик пайғамбарлик ёки волийлик шаклидаги диний кўринишда қурилади ёки диннинг катта таъсири бўлиш ҳақида
Йигирма саккизинчи бўлим. Араблар сиёсат ва подшоҳликдан энг узоқ халқ экани ҳақида
Йигирма тўққизинчи бўлим. Бадавий жамоатчилигининг шаҳар жамоатчилигига қарам бўлиши ҳақида
Биринчи китобнинг учинчи боби
Умумий давлат. Подшоҳлик, халифалик ва султонлик мартабалари ва бу борада намоён бўлган барча ҳолатлар ҳақида.
Биринчи бўлим. Подшоҳлик ва умумий давлатнинг фақат қабилачилик ва асабия билан ҳосил бўлиши ҳақида
Иккинчи бўлим. Агар давлатда барқарорлик ва мустаҳкам ўрнашиш ҳосил бўлса, асабияга беҳожат бўлиши мумкинлиги ҳақида
Учинчи бўлим. Подшоҳлик тузумини ўрнатувчи баъзи тоифалар учун асабиядан беҳожат давлат вужудга келиши мумкинлиги ҳақида
Тўртинчи бўлим. Буюк подшоҳликка эга катта давлатларнинг асоси дин ёки пайғамбарлик ёки ҳақ даъват билан бўлади
Бешинчи бўлим. Диний даъват – давлат асосининг асабия (бирдамлик) қувватига қувватни зиёда қилиши ҳақида
Олтинчи бўлим. Диний даъват асабиясиз мукаммал бўлмаслиги ҳақида
Еттинчи бўлим. Ҳар бир давлатнинг бойлик ва ер мулкларидан насибаси бўлиб, ўша насибадан ортиқ бўлмаслиги ҳақида
Саккизинчи бўлим. Давлатнинг буюклиги, ҳудуднинг кенглиги ва узоқ умри ўша давлат таркибидаги идора қилувчилар (асабияси)нинг кам ва кўплигига қараб бўлиши ҳақида
Тўққизинчи бўлим. Давлатчиликда қабила ва қавмлар кўп бўлса, давлат мустаҳкамлиги сусайиши ҳақида
Ўнинчи бўлим. Улуғворлик билан ажралиб туриш подшоҳлик (мулкдорлик) табиатидан экани ҳақида
Ўн биринчи бўлим. Фаровонлик подшоҳлик (мулкдорлик) табиатидан экани ҳақида
Ўн иккинчи бўлим. Хотиржамлик ва сокинлик подшоҳлик (мулкдорлик) табиатидан экани ҳақида
Ўн учинчи бўлим. Подшоҳлик улуғворлик билан яккаланиш (яккаҳокимлик) табиати билан мустаҳкам бўлса, фаровонлик ва сокинлик ҳосил бўлса, давлатнинг инқирозни қарши олиши ҳақида
Ўн тўртинчи бўлим. Давлатнинг ҳам одамлардаги каби умри бўлиши ҳақида
Ўн бешинчи бўлим. Давлатнинг бадавийликдан шаҳар ҳаёти (ўтроқ ҳаёти)га ўтиши ҳақида
Ўн олтинчи бўлим. Фаровонликнинг аввал бошда давлат қувватига қувватни зиёда қилиши ҳақид
Ўн еттинчи бўлим. Давлат турлари ва турларига кўра улар ҳолатлари ва аҳли хулқининг ҳам турлича бўлиши ҳақида
Ўн саккизинчи бўлим. Давлатнинг бутун ёдгорликлари унинг аслидаги қувватига қараб бўлиши ҳақида
Ўн тўққизинчи бўлим. Давлат соҳибининг ўз қавми ва асабиясига қарши мавло-хизматкор (иттифоқчи) ва қардош тутинган(сунъий асабия аҳл)лари кучидан
фойдаланиши ҳақида
Йигирманчи бўлим. Давлатлардаги собиқ қуллар, ходимлар ва сунъий асабияларнинг ҳолатлари ҳақида
Йигирма биринчи бўлим. Давлатлардаги султоннинг вазифасидан тўсилиши ва унинг устидан тасарруф қилиниш ҳолатлари ҳақида
Йигирма иккинчи бўлим. Султонга устиворик қилувчиларнинг подшоҳлик номида иштирок этмасликлари ҳақида
Йигирма учинчи бўлим. Подшоҳлик ҳақиқати ва унинг синфлари
Йигирма тўртинчи бўлим. Султоннинг қаттиққўл (зулмкор) бўлиши подшоҳликка зарар етказувчи ва унинг бузувчиси экани ҳақида
Йигирма бешинчи бўлим. Халифалик ва имомлик(пешволик)нинг маъноси ҳақида
Йигирма олтинчи бўлим. Мансаб ҳукми ва шартларида умматнинг турлича бўлиши ҳақида
Йигирма еттинчи бўлим. Имомлик ҳукми остидаги шиалар мазҳаблари
Йирирма саккизинчи бўлим. Халифаликнинг подшоҳликка айланиши
Йигирма тўққизинчи бўлим. Байъатнинг маъноси ҳақида
Ўттизинчи бўлим. Валиаҳдлик ҳақида
Ўттиз биринчи бўлим. Халифаликка оид диний лавозимлар
Ўттиз иккинчи бўлим. Амирул-муъминин (мўъминлар амири) лақаби ва унинг халифалик аломатларидан бўлиши ва унинг халифалар давридан буён янги
лақаб саналиши ҳақида
Ўттиз учинчи бўлим. Насронийлардаги “папа” ва “патриарх” ҳамда яҳудийлардаги “кўҳен” (коэн) (бош коҳин) исмларининг шарҳи ҳақида
Ўттиз тўртинчи бўлим. Подшоҳ ва султон мартабалари ва уларнинг лақаблари
Ўттиз бешинчи бўлим. Давлатлардаги қилич ва қалам мартабалари орасидаги тафовутлар ҳақида
Ўттиз олтинчи бўлим. Подшоҳ ва султонларнинг ўзларига хос бўлган белги-аломатлари
Ўттиз еттинчи бўлим. Урушлар ва уни олиб боришда халқларнинг тутган йўллари
Ўттиз саккизинчи бўлим. Солиқ йиғиш ва унинг кам ёки кўп бўлиш сабаблари ҳақида
Ўттиз тўққизинчи бўлим. Давлат охирларида бож солиқлари кўпайтирилиши
Қирқинчи бўлим. Султон томонидан бўлган савдо-сотиқнинг халқ учун зарарли ва солиқ тушумларини бузувчи омил бўлиши
Қирқ биринчи бўлим. Султон ва унинг аъёнларининг бойликлари давлат марказида бўлиши
Бўлим: 42-1. Султон томонидан иш ҳақининг камайиши солиқнинг камайишига олиб боради
Бўлим: 43-1. Зулм жамоатчилик тамаддунининг хароб бўлишидан дарак беради
Бўлим: 43-2
Бўлим: 43-3. Иҳтикор (монополия)
Қирқ тўртинчи бўлим (44-1). Тўсиқлар – улар давлатларда қандай вужудга келиши ва давлат кексайганда унинг буюклашиши ҳақида
Қирқ бешинчи бўлим. Бир давлатнинг иккига бўлиниши ҳақида
Қирқ олтинчи бўлим. Давлат кексалашганда кўтарилмаслиги ҳақида
Қирқ еттинчи бўлим. Қандай қилиб давлатга нуқсон етиши ҳақида
Қирқ саккизинчи бўлим. Давлат доирасининг аввал-бошда кенг бўлиши ва унинг вақт ўтиши билан торайиб таназзулга юз тутиши ҳақида
Қирқ тўққизинчи бўлим. Давлатчиликнинг пайдо бўлиши ва унинг қандай қилиб янгиланиши ҳақида
Эллигинчи бўлим. Қайта тикланган давлатнинг кураш йўли билан эмас, фақатгина таҳдид йўли билан эгалланган бўлиши ҳақида
Эллик биринчи бўлим. Давлатнинг сўнгги даврларида жамоатчилик тамаддунининг пишиб етилиши ва унда ўлим ва очарчилик ҳолатларининг кўпайиб кетиши ҳақида
Эллик иккинчи бўлим. Башарий тамаддун (шаҳарлашиш)да, унинг ишларини идора қиладиган сиёсат (бошқарув) бўлиши лозимлиги ҳақида
Эллик учинчи бўлим. Фотимий ва унинг йўлини тутган кишиларнинг ҳолати ҳамда бу ҳолатдан парданинг кўтарилиши
Эллик тўртинчи боб. Давлатлар, халқлар ва урушлар “ҳидсон”и (фолбинлик башорати) ҳақида сўз ҳамда “ал-жафр” атамасининг кашф этилиши ҳақида
Ал-жафр китоби
Биринчи китобнинг тўртинчи бўлими. Диёрлар, юртлар, шаҳарлар ва бошқа аҳолилашган жойлар ҳамда уларда намоён бўладиган ҳолатлар ҳақида. Унда унинг бошига тушган олдинги ва кейинги воқеалар ҳам бор
Биринчи бўлим. Давлатнинг шаҳарлар ва юртлардан қадимроқ бўлса-да, бироқ унинг подшоҳликдан кейинги даражада деб топилиши ҳақида
Иккинчи бўлим. Подшоҳлик юртларни ишғол қилишга ундайди
Учинчи бўлим. Буюк шаҳарлар ва баланд ҳайкаллар. Уларни фақатгина буюк подшоҳликлар барпо этади
Тўртинчи бўлим. Ўта катта ҳайкалларни бир давлат ўзича мустақил бино этолмайди
Бешинчи бўлим. Шаҳар шароитида риоя қилиш лозим бўлган ҳолатлар ва ушбу риояга эътиборсиз бўлганда келиб чиқадиган ҳолатлар ҳақида
Олтинчи бўлим. Аллоҳнинг ер юзидаги буюк масжидлари ва байтлари
Еттинчи бўлим. Ифриқия ва Мағрибда шаҳар ва юртларнинг кам бўлиши ҳақида
Саккизинчи бўлим. Исломий халқлардаги бинолар ва саноат муассасаларининг улар ва улардан аввалги давлатларга нисбатан кам бўлиши ҳақида
Ўхшаш китоблар
Кўпроқ кўришНурул яқийн. 1-жуз (Макка даври)
Ота бўлиш осонми?
Маснавийи маънавий. 2-китоб, 7-жуз
Жаннат зийнати. 2-китоб
Мусталаҳул ҳадис
Намоз – диннинг устуни
«Hilol eBook» иловасини юклаб олинг
Китобларни қулай ўқиш имконига эга бўлинг